Ben jij ook toe aan een
verbindend geluid?
Ik zie opeens die jonge, Amerikaanse vrouw in die heldergele jas voor me. En denk ik aan een van de belangrijkste lessen van de deskundigen: ontwikkel en verkondig een visie vanuit verbeeldingskracht. Een visie op een andere samenleving, een andere wereld, een toekomst van kansen en nieuwe mogelijkheden. En een visie heeft ze, de tweeëntwintigjarige Amanda Gorman.
Een natie tot op het bot verdeeld. Bestorming van het Amerikaanse parlement door mensen die jarenlang misleid zijn door leugens in het land dat zichzelf ziet als het baken van democratie. De wereld kijkt in ontzetting toe. De NOS die stickers van hun auto’s haalt, pannendrummers bij de Hofvijver. Het roept de vraag op in hoeverre de VS ook ons voorland is. En wat we kunnen doen om dat te voorkomen.
Wie had vorig jaar gedacht dat 2020 zo’n adem-benemend jaar zou worden? Een overweldigend en indrukwekkend jaar, maar ook een schokkend en verstikkend jaar waarin velen hun adem zouden verliezen. Kunnen we iets van dit jaar opsteken?
Soms kom je iets tegen waar je onvermijdelijk steeds naar terugkeert. Dat heb ik met het album The Practice of Love van de Noorweegse muzikant Jenny Hval.
Opnieuw schokken aanslagen van radicale aanhangers van de islam Europa. Een leraar in Nederland moet onderduiken door bedreigingen over een cartoon die al vijf jaar in de klas hangt. Ik denk aan al die eerdere aanslagen in Europa en op zoveel andere plaatsen in de wereld. Het kan niet en het mag niet.
