Ben jij ook toe aan een
verbindend geluid?
Wereldwijd is de coronapandemie nog lang niet uitgewoed, al begint het erop te lijken dat in Nederland langzaam maar zeker ruimte ontstaat om het dagelijks leven op te pakken. Daarbij is wel de vraag of we terug willen naar het ‘oude normaal’ dat ons in de huidige situatie heeft gebracht.
Ook in Nederland bestaat een enorme blinde vlek voor de koloniale geschiedenis die nog altijd in het heden – en in onszelf – doorwerkt. Het is niet de racistische leuzen scheldende enkeling die hoofdzakelijk het probleem is – wijzelf maken onderdeel uit van het culturele probleem dat racisme heet.
Krachtige speeches van Greta Thunberg, mondiale klimaatprotesten en een reeks onthutsende wetenschappelijke rapporten doen de zorgen over klimaatopwarming toenemen.
Het nieuwe coronavirus houdt de wereld in een ijzeren greep. Veel landen, waaronder Nederland, hebben de moeilijke maar zeer begrijpelijke beslissing genomen het openbare leven aanzienlijk in te perken.
Met een andere insteek zou Valentijnsdag kunnen aanzetten tot bezinning op allerlei vormen van liefde. Niet alleen de romantische liefde lijdt onder commerciële ontwikkelingen. Economisch taalgebruik is tevens doorgedrongen in de vriendschappelijke liefde, wanneer we spreken over ‘investeren’ in vriendschappen. Het insinueert dat we bij voorbaat iets terug verwachten van de ander. ‘What’s in it for me?’
