Het denken over de verhouding van de mens tot de natuur is in beweging. Mensen verwonderen zich over de variëteit en schoonheid van de natuur en willen leven vanuit een doordachte en doorvoelde verbinding met andere levende wezens. De werkelijkheid is echter totaal anders. Mensen doen de natuur op heel veel manieren geweld aan. Als levensvisie en realiteit botsen kan compassie een richting bieden om niet weg te kijken of te wanhopen.
Een debat over klimaatwaarden helpt niet tegen klimaatontkenning. Daar dienen fundamentele waarden als rede en redelijkheid voor in het geweer te komen. Het debat over klimaatwaarden richt zich op al die mensen die zien hoe het weer verandert, die gevoel hebben voor de schoonheid van de aarde, die compassie voelen met mensen en dieren en die zich afvragen hoe we de lasten van maatregelen eerlijk verdelen.
De les die COVID-19 ons leert, is met de komst van vaccins niet van tafel. Die les luidt dat veel leed en schade door corona was voorkomen als we anders waren omgegaan met de natuur en andere (internationale) verbindingen hadden onderhouden. Deskundigen wijzen op de toenemende kans op nieuwe pandemieën. Preventie is belangrijk, blijkt ook uit andere ontwikkelingen. Zo dreigt klimaatverandering de leefwereld van mensen, dieren en planten onbewoonbaar te maken. Verdere opwarming voorkomen is essentieel om mondiale catastrofes tot een minimum te beperken. En artsen pleiten al decennia voor het voorkomen van allerlei ziekten in plaats van deze alleen te bestrijden.
Ik zie opeens die jonge, Amerikaanse vrouw in die heldergele jas voor me. En denk ik aan een van de belangrijkste lessen van de deskundigen: ontwikkel en verkondig een visie vanuit verbeeldingskracht. Een visie op een andere samenleving, een andere wereld, een toekomst van kansen en nieuwe mogelijkheden. En een visie heeft ze, de tweeëntwintigjarige Amanda Gorman.
Een natie tot op het bot verdeeld. Bestorming van het Amerikaanse parlement door mensen die jarenlang misleid zijn door leugens in het land dat zichzelf ziet als het baken van democratie. De wereld kijkt in ontzetting toe. De NOS die stickers van hun auto’s haalt, pannendrummers bij de Hofvijver. Het roept de vraag op in hoeverre de VS ook ons voorland is. En wat we kunnen doen om dat te voorkomen.
Opnieuw schokken aanslagen van radicale aanhangers van de islam Europa. Een leraar in Nederland moet onderduiken door bedreigingen over een cartoon die al vijf jaar in de klas hangt. Ik denk aan al die eerdere aanslagen in Europa en op zoveel andere plaatsen in de wereld. Het kan niet en het mag niet.
Je kunt alles krijgen wat je wenst: een mooi lichaam, de perfecte partner, rijkdom, geluk en geen COVID-19-besmetting. Het universum zal het je schenken. Het enige wat je hoeft te doen is je voorstellen dat je wens al bereikt is ...
Na de dood van George Floyd gaat er een schokgolf door de wereld. Ook in veel Nederlandse steden worden antiracisme demonstraties gehouden. Midden in de zomer laait de discussie weer op over Zwarte Piet als symbool van racisme. Als ik me afvraag hoe ik daar nu over denk, zie ik een hele groep dansende en zingende Pieten voor me met gezichten in alle kleuren van de regenboog. Hoe is mijn Zwarte Piet zo verkleurd?
In 1843 schreef Charles Dickens zijn ‘Christmas Carol’. In de kerstperiode kijken veel mensen naar het toneelstuk of de film van dat oude verhaal met de vrekkige Scrooge in de hoofdrol. Het verhaal is nog steeds actueel. Na ruim 175 jaar moet nog steeds een beroep worden gedaan op de rijken van ons land en van de wereld om solidair te zijn met de armen.
De babyboomers hebben er als generatie een behoorlijke puinhoop van gemaakt, schrijft Philip Huff in de NRC van 30 november. Ze zitten de jongere generaties in de weg en zadelen ze op met een ecologische ramp. Daarmee haal je de krant, polariseren doet het altijd goed.
